Dane kontaktowe
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki
inspir_spot_z_slowem
is singular
Spotkanie ze Słowem
Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie
SŁOWO DNIA

1 Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. 2 Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo.

8 Przez wiarę ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania Bożego, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł nie wiedząc, dokąd idzie. 9 Przez wiarę przywędrował do Ziemi Obiecanej, jako ziemi obcej, pod namiotami mieszkając z Iza-akiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy. 

10 Oczekiwał bowiem miasta zbudowanego na silnych funda-mentach, którego architektem i budowniczym jest sam Bóg. 11 Przez wiarę także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. 

12 Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne, jak gwiazdy niebieskie, jak niezliczony piasek, który jest nad brzegiem morskim. 13 W wierze pomarli oni wszyscy, nie osiągnąwszy tego, co im przyrzeczono, lecz patrzyli na to z daleka i pozdrawiali, uznawszy siebie za gości i pielgrzymów na tej ziemi. 

14 Ci bowiem, co tak mówią, okazują, że szukają ojczyzny. 15 Gdyby zaś tę wspominali, z której wyszli, znaleźliby sposobność powrotu do niej. 16 Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się nosić imienia ich Boga, gdyż przysposobił im miasto. 17 Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, 18 któremu powiedziane było: Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo. 19 Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, jako podobieństwo [śmierci i zmartwychwstania Chrystusa].

Hbr 11, 1-2. 8-19


Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie – prowadzony jedynie słowem podtrzymującym płomień wiary. Było ono na tyle mocne, że pozwoliło Abrahamowi trzymać się Bożej drogi, codziennie rozpoznawanej i podejmowanej – w pogodzie i niepogodzie.

Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy.

<<Życie duszy jest życiem samego Jezusa Chrystusa. Jezus wraz z Ojcem i Duchem Świętym jest przyczyną sprawczą łaski uświęcającej, która mieszka w naszych duszach. Przez życie w łasce Jezus Chrystus udziela mi swego Ducha. Staje się dla mnie źródłem czynów wyższych i pobudza mnie – jeśli nie stawiam Mu żadnych przeszkód – bym myślała, kochała, cierpiała i pracowała razem z Nim, przez Niego i tak jak On. Moje działanie zewnętrzne staje się więc przejawem życia Jezusa we mnie. Realizuję ideał św. Pawła: „Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20). Jeżeli nauczymy się tego wewnętrznego życia, wypełnią się w nas słowa naszego Pana: „Kto trwa we Mnie, a Ja w Nim, ten przynosi owoc obfity (J 15, 5) (LS, 30).>>

św. Matka Teresa z Kalkuty

Archiwum

INFOSFERA
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki