Dane kontaktowe
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki
inspir_spot_z_slowem
is singular
Spotkanie ze Słowem
Ten dzień

Dn 12, 1-3

1 W owych czasach wystąpi
Michał, wielki książę,
który jest opiekunem dzieci twojego narodu.
Wtedy nastąpi okres ucisku,
jakiego nie było, odkąd narody powstały,
aż do chwili obecnej.
W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia:
ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze.
2 Wielu zaś, co posnęli
w prochu ziemi, zbudzi się:
jedni do wiecznego życia,
drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie.
3 Mądrzy będą świecić
jak blask sklepienia,
a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości,
jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.


Wielu zaś, co posnęli
w prochu ziemi, zbudzi się:
jedni do wiecznego życia,
drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie.
(Dn 12, 2)

Nadejdzie w końcu ten dzień. Dzień, o którym opowiada nam dzisiejsza Liturgia Słowa. W którym słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku (Mk 13,24); nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej (Dn 12,1). Stanie się rzeczywistością. I w jakiś sposób każdy z nas będzie brał w nim udział. Jednak Słowo nie po to nam o tym opowiada, by nas przerazić. Chce nas przygotować. Bo każdy z nas może wybrać. Dopóki żyjemy, każdego dnia decydujemy – czy chcemy znaleźć się wśród tych, którzy zbudzą się do życia wiecznego, czy też do tych, którzy zbudzą się ku hańbie, ku wiecznej odrazie (Dn12, 2). Na tę decyzję składają się nasze małe, codzienne wybory. Te, których nikt nie widzi. To one nas kształtują. To one decydują o tym, czy znajdziemy się wśród mądrych i sprawiedliwych, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości (Dn12, 3). Nie musimy się bać zła, które jest w nas. Ono już zostało pokonane. Grzech został odkupiony. Jezus już nas zbawił, i – zgodnie z obietnicą – Bóg nie chce wypominać nam naszych nieprawości. Chce naszego zaufania, wyrażającego się w codziennym, cichym i cierpliwym słuchaniu Jego nauki. Bać się musimy tylko odkładania decyzji na jutro. Bo nigdy nie wiemy, czy mamy jeszcze dzień jutrzejszy. A jeśli każdego dnia staramy się iść za Jego wskazaniami i żyć w łasce uświecającej, możemy z radością powtarzać:

Dlatego cieszy się moje serce, dusza się raduje,

A ciało moje będzie spoczywać z ufnością,

Bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu

I nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.

Ukażesz mi ścieżkę życia,

Pełnię radości u Ciebie,

Rozkosze na wieki po Twojej prawicy. (Ps 16, 9-11)

s. Katarzyna Czuma fma

Archiwum

INFOSFERA
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki