Dane kontaktowe
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki
inspir_spot_z_slowem
is singular
Spotkanie ze Słowem
Świętość w codzienności

Łk 3, 10-18

10 Pytały go tłumy: «Cóż więc mamy czynić?» 11 On im odpowiadał: «Kto ma dwie suknie, niech [jedną] da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni». 12 Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali go: «Nauczycielu, co mamy czynić?» 13 On im odpowiadał: «Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono». 14 Pytali go też i żołnierze: «A my, co mamy czynić?» On im odpowiadał: «Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie».

15 Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, 16 on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. 17 Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym». 18 Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.


Naszym dzisiejszym poszukiwaniom nadal towarzyszy św. Jan Chrzciciel – prorok „przejścia” ze starego do nowego Testamentu. To stwierdzenie może być pomocne dla rozumienia kierowanych do nas słów.

Co dzieje się w dzisiejszej perykopie?

Do Jana przychodzą (poruszone wcześniejszymi słowami Proroka – por. Łk 3, 7-9) różne grupy osób i stawiają to samo pytanie: „co mamy czynić?”. Chcą się nawrócić, wyczuwają konieczność zmiany swojego życia i oczekują konkretnych wskazań. Liczą na gotową, łatwą do realizacji receptę. A Jan, dowartościowując ich codzienność, zachęca do dobrego i uczciwego życia. Gdzie ten Janowy radykalizm? Przed chwilą słyszeli o „plemieniu żmijowym”, o „siekierze”, o „wycinaniu drzew i wrzucaniu ich do ognia”, zaraz usłyszą o „spalaniu plew w ogniu nieugaszonym”. Jak odczytać ten kontrast? Pomocą jest zakończenie dzisiejszego fragmentu: „Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.”

Religia, jaką dotąd znali, to religia prawa, przykazań, nakazów i zakazów. Teraz słyszą o religii miłości, relacji, religii Dobrej Nowiny.

Chrześcijanin nie może pozostać na technicznym wykonywaniu czy zaniechaniu czegoś. Jezus zaprasza do pytań o motywy, dla których wykonujemy, bądź nie, różne czynności. Życie moralne człowieka powinno wynikać z jego wiary w Boga. Nawracanie się to nie tylko zmiana zajęć, obowiązków, zwyczajów (choć i te mogą być pomocne), ale to umiejętność czynienia z codzienności przestrzeni spotkania z Bogiem. Świadomego przeżywania „chronos” i czynienia z niego „kairos” – czasu, w którym działa Bóg.  Święta Maria Dominika Mazzarello zachęcała siostry, które zajmowały się krawiectwem: „każdy ścieg niech będzie aktem miłości Boga”, a św. Jan Bosko uzupełni: „Kochaj swoje obowiązkijeśli pragniesz dobrze je wypełniać.”

By tak mogło być w naszym życiu, musimy usłyszeć jeszcze jedno zdanie Jana Chrzciciela z dzisiejszego fragmentu: „(…) idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem.”

W każdej czynności, zadaniu, relacji jesteśmy stworzeniami, naczyniami w rękach Boga.

Mamy wiele talentów, wiele pięknych rzeczy potrafimy wykonać, jednak nie w nich jest wielkość. One staną się wartościowe, jeżeli świadomie podporządkujemy je Bogu. Gdy nasze obowiązki będziemy wypełniać nie z powinności, a z miłości. Prawdziwe nawracanie się to uznanie Chrystusa jako Pana i Zbawiciela, zawierzenie Mu siebie, zaufanie i wspólne kroczenie do nieba. Prawdziwe nawracanie się do rezygnowanie ze swojej woli i przyjmowanie Woli Boga, to rezygnowanie z własnego „ja” na rzecz „Ty”, to umniejszanie siebie, by On mógł wzrastać. Z Jezusem i w Jezusie nasza (może mozolna) codzienność staje się piękną, wartościową, niepowtarzalną  i radosną przygodą prowadzącą do świętości.

s. Magdalena Szlachcic fma

Archiwum

INFOSFERA
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki