Dane kontaktowe
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki
inspir_spot_z_slowem
is singular
Spotkanie ze Słowem
31 maja 2022 – Wtorek, ŚWIĘTO NAWIEDZANIA NMP

SŁOWO DNIA

39 W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. 40 Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. 41 Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie…

Łk 1, 39 – 41a


Miesiąc maj, który chrześcijańska pobożność ludowa pragnie poświęcić w szczególności kultowi Matki Bożej, kończy się świętem liturgicznym, które wspomina druga „tajemnica radosna”. Dziewica Maryja natychmiast udała się do swojej krewnej Elżbiety, aby zaofiarować pomoc, którą jako młoda kobieta może wyświadczyć starszej, bo i ona czeka, by zostać matką. Maryja również była poruszona pragnieniem przekazania swojej kuzynce radości, którą odczuwała z powodu „cudu”, jaki uczynił w niej Pan. Do tych ludzkich pobudek Łukasz dodaje kolejny boski porządek.

Słowa, którymi ewangelista opisuje ten fakt, jasno pokazują, że mieszkanie Boga pośród ludzi zostaje osadzone na nowym poziomie, w osobie Maryi. Ponieważ nosi swoje dziecko, jest prawdziwym mieszkaniem Boga i jako taka jest poważana przez swoją kuzynkę. Oto więc Bóg przychodzi, aby zamieszkać wśród ludzi, ale Jego mieszkaniem już nie jest kamienna świątynia, lecz osoba! Odtąd mieszkanie Boga na ziemi, które będzie się budowało, nie będzie z kamieni, ale będzie to wiara, miłość, oddanie, nadzieja.

Złączę się z radością Maryi i przez cały dzień będę powtarzać: „Wielbi moja dusza Pana”.

Głos Doktora Kościoła

„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”. W tych słowach Maryja wyznaje nade wszystko łaski Jej samej udzielone, a następnie wszystkie dobrodziejstwa, którymi Bóg nie przestaje obdarzać ludzi. Uwielbia Pana dusza takiego człowieka, który zupełnie oddaje się na służbę i chwałę Boga; który przestrzeganiem Bożych przykazań okazuje, iż zawsze pamięta o Jego potędze i majestacie. Raduje się w Bogu, Zbawicielu swoim, duch takiego człowieka, któremu największą radość sprawia wspominanie Stworzyciela, od którego spodziewa się wiecznego zbawienia.

Te słowa słusznie się odnoszą do wszystkich świętych, wypadało jednak, aby wypowiedziała je Boża Rodzicielka, bo mocą szczególnej łaski pałała najdoskonalszą miłością ku Temu, którego poczęciem była rozradowana.  Zaiste, miała powód, bardziej niż inni święci, radować się w Jezusie, Zbawcy swoim. Wiedziała bowiem, iż Sprawca zbawienia wiecznego narodzi się z Jej ciała i stanie się rzeczywiście w jednej i tej samej osobie Jej Panem i Jej Synem.

„Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny i Święte jest Jego imię”. Niczego nie przypisuje swoim zasługom, ale całą swą wielkość uznaje za dar Tego, który będąc Wielkim i Potężnym, potrafi swoich wiernych przemieniać z małych i słabych w wielkich i mocnych.

Słusznie też dodaje: „Święte jest Jego imię”. Zachęca w ten sposób słuchających oraz tych wszystkich, do których dotrą te słowa, do ufności i wyznawania Jego imienia. W ten sposób mogą mieć oni udział w świętości wiecznej oraz zbawieniu zgodnie ze słowami Proroka: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony” (Jl 3,5).  

(Z homilii św. Bedy Czcigodnego, kapłana)

Komentarz: Roberto Proietti

Tłumaczenie: s. Elżbieta Bartkowska FMA

PRZYJACIELE I SŁUDZY SŁOWA


Dom modlitwy San Biagio  www.sanbiagio.orginfo@sanbiagio.org

Archiwum

INFOSFERA
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki