Dane kontaktowe
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki
inspir_spot_z_slowem
is singular
Spotkanie ze Słowem
23 kwietnia 2022 – SOBOTA W OKTAWIE WIELKANOCY

SŁOWO DNIA

9 Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzucił siedem złych duchów. 10 Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy byli z Nim, pogrążonym w smutku i płaczącym. 11 Ci jednak słysząc, że żyje i że ona Go widziała,
nie chcieli wierzyć.
12 Potem ukazał się w innej postaci dwom z nich na drodze, gdy szli do wsi. 13 Oni powrócili i oznajmili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.
14 W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary i upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego. 15 I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!

Mk 16, 9-15


Jedyną pewnością, jaką człowiek ma w życiu, jest „grób”. Dla kobiet, które idą do grobu z wonnościami, pewnością jest pusty grób. Dzisiejsza Ewangelia wskazuje na niebezpieczeństwo, że damy się zamknąć w klatce przez to, co immanentne, przez to, co widzimy, do czego skłoniło nas życie, aby nas przekonać, mierzyć wszystko wąskimi horyzontami naszego serca i nie mieć już nadziei na nic. Konsekwencja powiedzenia „nie wierzę” jest aktualna. Kiedy my stajemy się centrum wszystkiego, kryterium odczytywania tego, co się dzieje, i nie mamy odwagi spojrzeć w górę, to nie wierzymy w „możliwość Nowego Życia”, którą zapowiada Maria z Magdali. Nie wierzymy tym dwóm podróżnikom, którzy powracają, by powiedzieć, że „przez dawanie życia rodzi się Nowe Życie”, nie wierzymy nawet w samego Jezusa, który puka do naszego serca, bo serce jest chore, jest zamknięte. Ale szokujące jest to, że Jezus, wyrzucając nam zatwardziałość naszych serc, wprowadza nas z powrotem do gry, sprowadza nas z powrotem na drogę, obdarza nas bezgraniczną ufnością i posyła nas na cały świat, aby nieść Dobrą Nowinę, tę, że mamy Boga z nami, który nigdy nas nie opuszcza!

Zmartwychwstały uobecnia się w naszym niedowierzaniu! O Zmartwychwstały Chryste, przebacz nam, że jesteśmy ziemią ugniecioną z małej ufności w Ciebie, ale ufaj nam nadal i przemieniaj nas w siebie! O Chryste Zmartwychwstały, udziel nam Twojego pokoju!

Głos Papieża Franciszka

„Chrześcijanin jest uczniem. Jest uczniem posłanym. Ewangelia jest jasna: Pan ich posłał, idźcie, idźcie ciągle naprzód! A to oznacza, że chrześcijanin jest uczniem Pana, który idzie, który zawsze idzie naprzód. Nie można myśleć o stojącym w miejscu chrześcijaninie. Chrześcijanin, który pozostaje nieruchomy, jest chory w swojej chrześcijańskiej tożsamości. Chrześcijanin jest uczniem właśnie po to, by iść: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię.”

(PORANNA MEDYTACJA W KAPLICY DOMUS SANCTAE MARTHAE, 14.02.2014)

Komentarz: s. Monika Gianoli FMA

Tłumaczenie: s. Elżbieta Bartkowska FMA

PRZYJACIELE I SŁUDZY SŁOWA

Dom modlitwy San Biagio  www.sanbiagio.org  info@sanbiagio.org

Archiwum

INFOSFERA
Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
(Siostry Salezjanki)
Inspektoria Warszawska
  • ul. Warszawska 152, 05-092 Łomianki